Eski Türkçe Dönemi’ndeki (Göktürkçe & E. Uygurca) mevsimler, adlandırma yönüyle bugün kullandıklarımızla neredeyse aynıdır. Elbette aşağıda göstereceğimiz birtakım farklarla.
1300 yıl önce mevsim adlarını nasıl söylüyorsak yaklaşık olarak yine aynı söylüyoruz. Küçük farklarla tabi. Bahar adını sonradan ekleyerek ilkbaharı ve sonbaharı kullansak da Sonbaharın eski adı olan “küz” ü de güz biçiminde halen belleğimizde tutuyoruz.
İşin ilginci Göktürklerin “yaz” dediği bizim “ilkbaharımız” oluyor. Göktürklerin “yay”ı ise bizim “yaz”ımız.
Göktürkçe – Günümüz
Yaz -> İlkbahar
Yay -> Yaz
Küz -> Güz (Sonbahar)
Kış -> Kış
Ortadaki çini ise Selçuklulara ait bir minyatür. Selçuklu dönemi, giyim ve kültürel olgular açısından eski Türk yaşam biçimine yakındı. Farsçanın ve Fars coğrafyasının yozlaştırıcı kültürel etkisi olmasaydı, çok daha sağlam temeller üzerinde bugüne gelebilirdik.
Oğuzhan BALTAOĞLU
Kaynak:
▪︎ ERGİN, M. (Kasım 2007) “Orhun Abideleri” 40. Baskı. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.